Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (Polychlorinated Biphenyls - PCBs) με τις εμπορικές ονομασίες clophen, pyralene, aroclor, kanechlor, perchlor κ.λπ. είναι μία κατηγορία χλωριωμένων υδρογονανθράκων (για την ακρίβεια αρωματικών οργανοχλωριωμένων ενώσεων) που περιλαμβάνει πάνω από 200 μέλη. Έχουν µικρή περιεκτικότητα σε χλώριο και είναι υγρά ελαιώδη, σχεδόν αδιάλυτα στο νερό, άχρωμα ή ελαφρώς κιτρινωπά, με οσμή που πλησιάζει αυτή του χλωρίου. Οι ενώσεις αυτές παρουσιάζουν μεγάλη αντοχή σε υψηλή θερμοκρασία, δεν είναι πτητικές και συγκεντρώνονται σε ιζήματα χωρίς να αποικοδομούνται βιολογικά.

Από την αρχή της εμπορικής τους εφαρμογής το 1929 έως και την απαγόρευσή τους στις αρχές της δεκαετίας του ’70, με το χαρακτηρισμό ως τοξικές και ιδιαίτερα επιβλαβείς ουσίες για τον ανθρώπινο οργανισμό, τα PCBs είχαν χρησιμοποιηθεί ευρύτατα, λόγω των μοναδικών φυσικοχημικών ιδιοτήτων τους, ως διηλεκτρικά υγρά σε μετασχηματιστές (Μ/Σ) και πυκνωτές, σε συστήματα μεταφοράς θερμότητας, ως πρόσθετα υδραυλικών ελαίων, ως επιβραδυντικά φλόγας και σε άλλες εφαρμογές. Τα PCBs είναι τοξικές ενώσεις τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το υπέδαφος, τη χλωρίδα και την πανίδα. Η παραγωγή τους σταμάτησε επειδή παραμένουν τόσο στο περιβάλλον όσο και στους ζωντανούς οργανισμούς. Τα PCBs είναι μείγματα μέχρι και 209 διαφορετικών συστατικών (συγγενών), ανάλογα με τον αριθμό και τη θέση των χλωρίων γύρω από τον δακτύλιο του διφαινυλίου. Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια είναι λιποδιαλυτές ουσίες στις οποίες ο καθένας εκτίθεται μέσω της κατανάλωσης ζωικών λιπαρών, της εισπνοής ή της δερματικής επαφής. Η έκθεση σε PCBs καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο απόκτησης διαφόρων ανθρώπινων ασθενειών. Είναι προαγωγοί όγκων που ενισχύουν τις επιδράσεις άλλων καρκινογόνων ουσιών.

Οι πιθανoί κίνδυνοι για την υγεία που προκαλούνται από ρύπους, όπως τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs) στο εσωτερικό περιβάλλον, προκαλούν μεγάλη ανησυχία. Οι άνθρωποι γενικά περνούν περισσότερο από το 90% του χρόνου τους σε εσωτερικούς χώρους, μεταξύ του σπιτιού τους, του σχολείου και του χώρου εργασίας τους. Για πολλά χρόνια υπήρξε εκτεταμένη χρήση PCBs στην παραγωγή υλικών και/ή αντικειμένων που συναντώνται συνήθως σε εσωτερικούς χώρους, όπως υλικά στεγανοποίησης και σφράγισης κτιρίων (σφραγίσματα παραθύρων), φωτιστικά φθορισμού (εκκινητές), ηλεκτρικός εξοπλισμός (μετασχηματιστές), πλαστικοποιητές, επιχρίσματα επιφανειών, χρώματα και μελάνι.

Αυτά τα PCBs μπορούν ακόμα να απελευθερωθούν στο εσωτερικό περιβάλλον, να απορροφηθούν ως εσωτερική σκόνη και να βιοσυσσωρευτούν από τους ανθρώπους μέσω μη διατροφικών οδών κατάποσης και εισπνοής, αποτελώντας ένα σοβαρό πρόβλημα για τη χρόνια εισπνοή. Η έκθεση σε PCBs, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια της εμβρυϊκής και πρώιμης ηλικίας, μειώνει το δείκτη νοημοσύνης (IQ) και μεταβάλλει την συμπεριφορά.

Τα PCBs επηρεάζουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς και την αναπαραγωγική λειτουργία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες και αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιοαγγειακών και ηπατικών παθήσεων και διαβήτη. Οι γυναίκες διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να γεννήσουν βρέφη με χαμηλό βάρος γέννησης, τα οποία διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για αρκετές ασθένειες καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Η εισπνοή PCBs σε εσωτερικούς χώρους αποτελεί λόγο ανησυχίας σε σχολεία και άλλα κτίρια (π.χ., γραφεία) που κατασκευάστηκαν και ανακαινίστηκαν κυρίως από τη δεκαετία του 1950 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όπως αποδεικνύεται από πολλές μελέτες που διερευνούν την έκθεση σε PCBs σε εσωτερικούς χώρους στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

Ένας επιθεωρητής της Alpha Environmental Laboratories IKE διεξάγει επιθεώρηση για να ανιχνεύσει και να προσδιορίσει την παρουσία PCBs. Ο επιθεωρητής πραγματοποιεί οπτική επιθεώρηση της επίμαχης περιοχής και μπορεί να συλλέξει δείγματα υλικών (αν ζητηθεί). Θα δημιουργηθεί μία Έκθεση/Αναφορά στην οποία θα καταγράφονται η θέση, ο τύπος, η κατάσταση και η ποσότητα των υλικών/εξοπλισμού που περιέχουν PCB και θα προτείνει διάφορες μορφές αποκατάστασης.